Rematamos a viaxe a felicidade coa sensación de que a ciencia non pode facer que cheguemos a ser felices aínda que aprendimos algunha verdade que no admite discusión:
- O traballo non nos fai felices pero a súa ausencia fainos infelices.
- A beleza é a ausencia de dor
- A felicidade é a ausencia de medo. Para conquerir esto Punset aconsella eliminar o "malo" dos recordos ou das aprendizaxes.
O que non chegou a convencernos do libro é o uso de unha linguaxe técnica que non cadra coas anecdotas "de andar por casa" que plantexa. E a presentación de tesis que non avala cunha solida argumentación.
"Otros individuos, en cambio, parecen preservados por la suerte hasta poblar las aldeas y ciudades de seres inasequibles al desaliento, porque son portadores de un equilibrio básico y congénito que les predispone, en mayor medida que al resto, a la felicidad. A la felicidad y, tal vez, a la belleza por los mismos motivos.”
