¿Quen foi William Petty? (Aventurero, erudito e seductor) ¿Un experto en arte clásico ou un ladrón de obras de arte? O que sabemos con certeza é que foi un do primeiros aventureiros en procurar tesouros da antiga Grecia ao longo da beira do Mediterráneo, e tamén un dos primeiros tolos (ou xenios) que conqueriu apoderarse das obras maestras da humanidade. A historia esqueceu o seu nome. Sen embargo, William Petty foi un arqueólogo avant la lettre, o pioneiro que seguiu os rastros da Antigüedade para ofrecelos á posteridade.

    Nado na Inglaterra rural a primeiros de 1600, a historia deste protagonista é unha misteriosa viaxe dende os sombríos castelos do Támesis ata os lumninosos templos de Grecia, dende as galerías dos pazos de Venecia ata o máis profundo das prisións turcas. Petty empregou calquera método, lícito ou non, para levar a Inglaterra trofeos de incalculable valor. Obras que hoxe, catro séculos máis tarde, seguimos admirando nos máis importantes museos do mundo.

Puesto en la picota en el "Taburete del Arrepentimiento", el escabel de tres patas donde exhibían a los blasfemos, los fornicadores y los adúlteros, William Petty de Soulby iba a ser humillado públicamente. La muchedumbre se agolpaba al fondo de la iglesia. Habían acudido de lejos, de Warcop y de Appleby, para asistir a la ceremonia. No se trataba de un suplicio, ni siquiera de un castigo. Era una condena a la muerte civil y a la culpa moral. Una erradicación del mundo: dejarlo al margen de la sociedad.

Enterámosnos por Brétemas que O señor Lugrís e a negra sombra, obra de Luis Rei Núñez que limos no club de forum da mañá e do da tarde, acaba de acadar o galardon da Crítica 2007.

En O señor Lugrís e a negra sombra, o seu autor combina a biografía e a ficción para construír un relato en torno a figura do pintor galego. Un home que, segundo confesaba Luís Rei nunha entrevista en Galicia Hoxe con motivo da publicación da novela, que coa súa morte se vía reducido a tres tópicos, o último bohemio, un pintor surrealista e un pintor do mar, tópicos que o recente Premio da Crítica quixo derribar. "Eses tres sambenitos limitan demasiado unha realidade máis rica, exclúen ó Lugrís escritor, que tomou moi en serio a literatura", aseguraba Rei.

• A travesía dun século : (biografía de Rafael Dieste)
  
• Poetas andantes navegantes 
  
• Colección de bolboretas
  
• Expediente Artieda
  
• Oficio de escribir
  
• O corvo de chapapote
  
• A estrela dos polisóns
  
• Toda a vida
  

La Catedral. Comezamos unha nova andanza no Clube de Lectura de Tarde do Forum Metropolitano, cualificada polo seu autor como novela social ou "de rebeldía", e editada por primeira vez en 1903. Nela ofrécesenos unha extraordinaria aproximación á vertente política de Vicente Blasco Ibáñez que, como home e escritor, foi quen de izarse como un importante abandeirado das inquedanzas que ocupaban prácticamente a totalidade do panorama literario español da época.

Comenzaba a amanecer cuando Gabriel Luna llegó ante la catedral. En las estrechas calles toledanas todavía era de noche. La azul claridad del alba, que apenas lograba deslizarse entre los aleros de los tejados, se esparcía con mayor libertad en la plazuela del Ayuntamiento, sacando de la penumbra la vulgar fachada del palacio del arzobispo y las dos torres encaperuzadas de pizarra negra de la casa municipal, sombría construcción de la época de Carlos V.

Para aqueles amantes da arte e da obra do mais gran humanista de todolos tempos, recomendamosvos Universal Leonardo, un programa integral de divulgación da obra de Leonardo xestionado pola University of Arts de Londres.

Impresionante e moi recomendable, a experiencia de navegación pola liña do tempo que aparece na cabeceira da web e que permite coñecer datos e visualizar documentos do autor.

Na biblioteca do Forum Metropolitano vimos de inaugurar unha nova sección para dar resposta as moitas veces que nos preguntades por libros para leer que se escapen das tipicas novidades ou listas dos máis vendidos… por iso temos un expositor onde iremos colocando aquelas obras, literarias ou non, que sacamos das estanterías para as descubrades…

En febreiro as nosas suxestións son:

• O cidadán do mes de Diego Ameixeiras
• Novecento : un monólogo de Alessandro Baricco
• Fragmentos de vida : una educación nada sentimental : novela biográfica de Sybille Bedford
• Windows on the World de Frédéric Beigbeder
• Freda de Kike Benlloch
• Un pintor de hoy de John Berger
• ...

 

¿Novela ou realidade? A pregunta que moitos lectores deste libro se formularán é a mesma que sen dúbida se lle presentou milleiros de veces ó gran pintor e escritor Urbano Lugrís (A Coruña, 1908-Vigo, l973) mentres era arrastrado polo río dunha existencia sometida a toda clase de vaivéns. Outro caudal, de tinta e testemuños, é o que lle serviu de base a Luís Rei Núñez nesta viaxe arredor dunha figura desmesurada coa que, ademais, consegue trazar o fresco de toda unha época de penitencia e un moi veraz retrato de grupo; con mestres en gramática parda, señoritos tarambainas, artistas dipsómanos, mulleres que fuman, bares de alterne, un ruso "branco" ou os candorosos aprendices de literato… en definitiva, a fauna que opta polo exilio da bohemia cando o única vía de escape, na inacabable invernía dun réxime inxusto, consiste en contar co talento innato de Pucho Boedo, fenómeno da canción, ou de Luís Suárez, grande astro do balompé mundial. En tempos de descrédito para as apostas de calado, Rei Núñez sorpréndenos construíndo unha obra que, sen deixar de ser rigorosamente contemporánea, é de clara estirpe cervantina. Novela, si; mais tamén realidade. Como a vida.

Xa temos dipoñible nas nosas bibliotecas a historia de Firmin: aventuras de una alimaña urbana, un libro que narra as aventuras dunha rata que vive nuna librería e adica parte do seu tempo a devorar os clásicos literarios de tódolos tempos (cita 19 titulos de sobra coñecidos por todos) ata que decide deixar de conelos para leelos.

Elexido pola ALA (Asociación Bibliotecaria Americana) como un dos libros do ano, leva vendidas 50.000 exemplares dende que saiu o mercado en España.Firmin enamora e engancha ademais de que acompañanos nun percorrido pola historia da literatura e da lectura:

Y no tienes que creerte los relatos para que te gusten. Me gustan todos. Me encanta la progresión del planteamiento, del desarrollo y del desenlace. Me encanta la lenta acumulación de significados, los brumosos paisajes de la imaginación, los recorridos laberínticos, las laderas boscosas, los reflejos en los estanques, los giros trágicos y los deslices cómicos. La única literatura que no soporto es la de ratas, incluidos los ratones. Me carga el Rata de El viento en los sauces, tan bondadoso y tan bueno. A Mickey Mouse y Stuart Little me dan ganas de mearles en la boca. Van por ahí arrastrando los pies, afables, primorosos, se me hincan en el gaznate como espinas de pescado

A editorial Seix Barral esta facendo unha gran campaña de marketing e ademais de poñer o primeiro capítulo dispoñible para a sua lectura na rede, tamen podemos ver o video promocional en Youtube.

Non esperedes maís, esta rata, promete:

Firmin : aventuras de una alimaña urbana / Sam Savage; traducción del inglés por Ramón Buenaventura ; ilustraciones de Fernando Krahn.—Barcelona : Seix Barral, 2007

Nacido en el sótano de una librería en el Boston de los años 60, Firmin aprende a leer devorando las páginas de un libro. Pero una rata culta es una rata solitaria. Marginada por su familia, busca la amistad de su héroe, el librero, y de un escritor fracasado. A medida que Firmin perfecciona un hambre insaciable por los libros, su emoción y sus miedos se vuelven humanos. Original, brillante y llena de alegorías, Firmin derrocha humor y tristeza, encanto y añoranza por un mundo que entiende el poder redentor de la literatura, un mundo que se desvanece dejando atrás una rata con un alma creativa, una amistad excepcional y una librería desordenada. Firmin ha sido un acontecimiento en mi vida de lectora, uno de esos raros encuentros con un personaje inolvidable. Original, chispeante y profundamente conmovedora, esta aguda fábula sobre la condición humana es un disparo al corazón. Rosa Montero Firmin no es un ratoncito humano, sino un ser humano en un cuerpo de rata. Esto lo hace áspero, patético, incómodo, sin la menor concesión al infantilismo y auténticamente poético.

[Via El Navegante]

Hai uns días, na Biblioteca Miguel González Garcés da Coruña presentouse a última novela de Agustín Fernandez Paz, O único que queda é o amor, un libro de relatos de amor e desamor, e para aqueles que non poideron asistir ó acto, está dispoñible un video que recolle os mellores momentos da presentación.

Agustín Fernandez Paz é un dos autores galegos máis lidos de tódolos tempos e acadou numerosos premios, recentemente, Jaureguizar mantivo con él unha interesante conversa na que o autor recoñece que as suas influencias literarias van dende a poesia de Jose Angel Valente, Paul Auster ou Orham Pamuk e reflexiona sobre a caducidade do amor:

O amor é triste porque sempre ten data de caducidade. Vou dicir algo moi obvio: o amor, e a súa variante da amizade, son esenciais para a vida. Hai amores rotos, amores que non chegan a producirse, como o de Un radiante silencio… O amor é un tema inesgotable, poderíamos escribir toda a vida escribindo sobre o amor. 

O noso Club de lectura da tarde está lendo nestes momento este libro de relatos que recomendamos a todos os nosos lectores e lembramovos que nas Bibliotecas Municipais de A Coruña podedes atopar gran parte da obra deste escritor.

O Metropolitan Museum invítanos a percorrer a nosa historia a través dunha viaxe cronolóxica polas diferentes representacións artísticas creadas polo home en tódolos tempos.

Unha estupenda oportunidade para descubrir ou redescubrir artistas e obras, imprescindible para todos aqueles amantes da Arte.