Lisbeth Salander toma o seu tempo: necesita apartarse do foco de atención e saír de Estocolmo. Trata de seguir unha férrea disciplina e non contestar ás chamadas e mensaxes dun Mikael que non entende por que desapareceu da súa vida sen dar ningún tipo de explicación. As feridas do amor cúraas Lisbeth na soidade, anque intente esquivar o desencanto co estudio das matemáticas e certos felices praceres nunha plaia do Caribe. ¿E Mikael? O gran heroe, o super Blomkvist, vive bos momentos en Millennium, coas finanzas da revista saneadas e o recoñecemento profesional de colegas e medios. Agora ten entre mans unha reportaxe apaixoante que lle propón unha parella, Dag e Mia, sobre o tráfico e prostitución de mulleres provintes do Este.

As vidas dos protagonistas parecen terse separado por completo, e mentres… unha rapaza, atada a unha cama soporta un día e outro día as horribles visitas dun ser despreciable, e sen dicir unha palabra, soña cun mixto e un bidón de gasolina, coa forma de provocar o lume que acabe con todo.

Na segunda novela da serie Larsson, onde coñeceremos como Lisbeth chega a ser quen é, o interese, a complexidade e maravillosa riqueza de trama e personaxes vai in crecendo. A acción é trepidante. Os feitos que van desvelándose, absolutamente impactantes.

Non se pode pedir máis á segunda novela dunha triloxía: que supere as expectativas creadas coa primeira e que volva a crear no lector a necesidade de ler máis.

Onte, ás sete da tarde, celebrouse no Forum Metropolitano a Mesa de Experiencias de coordinadores dos Clubes de Lectura de mañán e tarde. Asistiron a este encontro os membros do clubes, os antigos e recentes coordinadores, representantes da Biblioteca Municipal Forum, convidados afíns á lectura e mesmo a Concelleira de Cultura Mª Xosé Bravo.

Repasamos entre todos os inicios e a historia dos clubes, disfrutando dos entrañables recordos, que sobreviñan na mente dos reunidos coma a choiva que asediaba a cidade. Foi grato comprobar como se aludía constantemente á Biblioteca como centro cultural urbano, recoñecendo o seu especial papel de integración social. Resaltouse tamén a importancia da modalidade presencial dos clubes, polo carácter humano que conlevan as charlas, a lectura compartida e o saber escoitar.

En xeral a lectura é necesaria na vida de tódolos membros do clube, aunque se lanzaron chamamentos para creacións de clubes xuvenís ou ánimos á presencia do xénero masculino nas reunións. Aludíase tamén aos xéneros literarios, destacando pola súa boa acollida os autores autóctonos e a literatura infantil e xuvenil. Como broche final apostouse polos encontros con escritores, xa que é moi enriquecedor para os lectores atopar a visión do autor.

A Mesa estivo impregnada de bos sentimentos e agradecementos mutuos, dos que todos disfrutamos, unha vez máis, en grata compaña.

18/07/2008, 19/07/2008
Encontro Cidade da Coruña

No marco do Encontro Cidade da Coruña organizado pola Concellaría de Cultura e a Asociación de Escritores en Lingua Galega realizaranse unha mesa redonda o día 18 e un recital poético o día 19.

O venres 18 de xullo na Casa Casares Quiroga ás 20.00 h terá lugar a mesa redonda “Narrativa con memoria histórica”. Intervirán: Lidia Jorge, Carme Riera, Manuel Rivas. Modera, Cesáreo Sánchez Iglesias, presidente da AELG.

O sábado 19 de xullo no Teatro Rosalía de Castro, ás 20.00 h, realízase o Recital poético e lectura de textos no que interveñen: Marica Campo, Yolanda Castaño, Lidia Jorge, Luz Pozo, Carme Riera, Manuel Rivas, Xavier Rodríguez Baixeras e Xavier Seoane. Presenta: Antía Otero. Actuación musical de Carmen Rey Grupo.

Entrada libre ata completar aforamento.

Os encontros comezan ás oito da tarde.

    ¿Quen foi William Petty? (Aventurero, erudito e seductor) ¿Un experto en arte clásico ou un ladrón de obras de arte? O que sabemos con certeza é que foi un do primeiros aventureiros en procurar tesouros da antiga Grecia ao longo da beira do Mediterráneo, e tamén un dos primeiros tolos (ou xenios) que conqueriu apoderarse das obras maestras da humanidade. A historia esqueceu o seu nome. Sen embargo, William Petty foi un arqueólogo avant la lettre, o pioneiro que seguiu os rastros da Antigüedade para ofrecelos á posteridade.

    Nado na Inglaterra rural a primeiros de 1600, a historia deste protagonista é unha misteriosa viaxe dende os sombríos castelos do Támesis ata os lumninosos templos de Grecia, dende as galerías dos pazos de Venecia ata o máis profundo das prisións turcas. Petty empregou calquera método, lícito ou non, para levar a Inglaterra trofeos de incalculable valor. Obras que hoxe, catro séculos máis tarde, seguimos admirando nos máis importantes museos do mundo.

Puesto en la picota en el "Taburete del Arrepentimiento", el escabel de tres patas donde exhibían a los blasfemos, los fornicadores y los adúlteros, William Petty de Soulby iba a ser humillado públicamente. La muchedumbre se agolpaba al fondo de la iglesia. Habían acudido de lejos, de Warcop y de Appleby, para asistir a la ceremonia. No se trataba de un suplicio, ni siquiera de un castigo. Era una condena a la muerte civil y a la culpa moral. Una erradicación del mundo: dejarlo al margen de la sociedad.

 

Co gallo da celebración do Día Internacional do Libro o Clube de Lectura de Forum Tarde participou o pasado 23 de Abril nunha xornada de lectura de contos e relatos de Emilia Pardo Bazán na Casa Museo da Fundación Emilia Pardo Bazán,na rúa Tabernas de A Coruña. O conto lido polo noso Clube foi "La Dentadura", con gran acerto por parte de Carlos Ruiz, Marian Camino e Olga Nogueira. Tamén participaron o Clube de Lectura do Castrillón, de Montealto, e asociacións de non oíntes de A Coruña, entre outros. Esperamos que o próximo ano se celebre de novo unha actividade similar, porque estaremos encantados de participar.

 

…Un día estrechó a Fausto con preguntas apremiantes:"¿Me quieres de veras, de veras? ¿Te gusto? ¿Soy yo la mujer que más te gusta? Háblame claro, francamente… Prometo no enfadarme ni afligirme." Fausto, sonriente, halagador, galante al pronto, acabó por soltar parte de la verdad en una aseveración exactísima: "Guedita: eres muy mona…muy guapa, sin adulación…Tienes una tez de leche y rosas, unas facciones torneadas, unos ojos de terciopelo negro, un talle que se puede abarcar con un brazalete…Lo único que te desmerece…así…un poquito…es la pícara dentadura. Es que a no ser por la dentadura…chica, ¡un cuadro de Murillo!…

La Catedral. Comezamos unha nova andanza no Clube de Lectura de Tarde do Forum Metropolitano, cualificada polo seu autor como novela social ou "de rebeldía", e editada por primeira vez en 1903. Nela ofrécesenos unha extraordinaria aproximación á vertente política de Vicente Blasco Ibáñez que, como home e escritor, foi quen de izarse como un importante abandeirado das inquedanzas que ocupaban prácticamente a totalidade do panorama literario español da época.

Comenzaba a amanecer cuando Gabriel Luna llegó ante la catedral. En las estrechas calles toledanas todavía era de noche. La azul claridad del alba, que apenas lograba deslizarse entre los aleros de los tejados, se esparcía con mayor libertad en la plazuela del Ayuntamiento, sacando de la penumbra la vulgar fachada del palacio del arzobispo y las dos torres encaperuzadas de pizarra negra de la casa municipal, sombría construcción de la época de Carlos V.

Gabriel Luna, fillo do xardineiro da catedral de Toledo, torna ás súas orixes despois dun largo camiño como propagandista político, para compartir a vida co seu irmán Esteban, empregado da catedral como "Vara de Palo". Alí adicará o tempo de lecer a convencer aos seus discípulos: o campaneiro, o zapateiro e o "Tato" de que os sabios explicaron todo mellor que a relixión e deron as normas precisas para que a Humanidade vivira feliz nunha deliciosa igualdade. O resultado dos discursos de Gabriel é que, atopándose unha noite de guardia na catedral presentáronse os tres coa intención de apoderarse das xoias da Virxe do Sagrario, e logo dunha profunda e axitada discusión, remata por cometerse un crime…